وقتی خبر جوایز جشنواره ی کن را شنیدم نمیدانستم باید خوشحال بشوم یا نه. ابتدا امر از اینکه میدیدم یک فیلم ایرانی توانسته برای اولین بار اینقدر مطرح شود ذوق زده شوده بودم. غرور ملی توی رگ هایم جوشید. شروع به جست و جو کردم در مورد فیلم و داستانش. با خواندن خلاصه ی ماجرا کمی از تاب و تب افتادم. تا اینکه چشمم خورد به تاریخ اکران: کن 2016.
خشکم زد. احساس کردم کسی دارد مثل آسفالت با خیابان یکی ام میکند. خودم را،غرور ملی ام را، حس وطن دوستی ام را. واقعا جالب بود برایم. کسانی که همیشه دم از زنده باد ایران میزنند خودشان را اینقدر با مردم خود غریبه میبینند.
فقط یک سوال از به اصطلاح استاد بزرگ فیلمنامه نویسی دارم:
جناب فرهادی!
ما مردم ایران در دید شما اینقدر بی ارزشیم که لایق نبودیم اولین تماشاچیان فیلم شما باشیم؟!
داستان بلند طعم تلخ رژلب بنفش...
ما را در سایت داستان بلند طعم تلخ رژلب بنفش دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 27